Dit paleis was er in 1741 toen Quintijn Pabus zijn gedicht over de Ossenmarkt maakte nog niet eens. Het werd een paar jaar later in opdrach……
Je ziet nu duidelijk de scheiding. Afhankelijk was er één voordeur. En nu zijn het er twee.
Dit paleis is in het midden van de achttiende eeuw gebouwd in opdracht van Jan Albert Sichterman.
Sichterman was een geboren en getogen stadjer. Maar hij moest de stad ontvluchten.
Dat kwam? Hij was samen met een ander van zijn compagnie verliefd geworden op een meisje.
En toen volgde er een duel.
Maar in dat duel stak Sichterman... iets te enthousiast op zijn tegenstander in. En die ging dood.
Sichterman had de keus. Of veroordeeld worden. Of naar de Oost gaan. Naar Indië.
Hij koos voor het laatste. En daar pakte hij het slim aan.
Hij trouwde met de dochter van de directeur van de Verenigde Oost-Indische Compagnie.
En toen werd hij zelf ook directeur. Hij werd schatrijk.
Toen zijn straf een keer verjaard was... keerde hij met zijn familie terug naar Groningen. En betrok dit grote huis. Wat hij dus had laten ……
In Groningen liet hij zich rondrijden in een vergulde koets. Met wel zes paarden ervoor. En met personeel wat hij uit Bangladesh had meegenomen.…
Jan Albert Sichterman strooide hier vanaf het bordes... kwistig met geld naar het volk dat naar zijn huis toe kwam. Maar misschien deed hij……
Hoe is dat nu, meneer Boscher, om hier te wonen? Aan de Ossenmarkt.
Dat is een enorme voorrecht. Een enorme voorrecht. Maar je moet er wel wat voor over hebben. Het is een verrekte groot huis. Het is moeilij……
Dank u wel.
Ik vind dit een heel mooi, gaaf exemplaar van een 17e eeuws huis. In de 17e eeuw bouwden ze graag huizen met boven de ramen van die schelp ……
Maar dat zie je hier dus mooi terug.
Er zit een mooie tekst in de gevel.
Hij heeft wel gebouwd die op God vertrouwt. God geven dat ik hier in vrede schuilen mag en al zo ontgaan des werelds donders.
Spilsluizen Noordzijde, 17a. Dr. W.F. Hermans.
Ja, hier op het hoekje met de Ossenmarkt. Daar woonde W.F. Hermans, de schrijver.
Hermans was eigenlijk fysisch geograaf. In 1952 kwam hij vanuit Amsterdam naar Groningen om als assistent aan de universiteit te werken. He……
Maar later haalde hij zijn gram. Hij schreef een boek, wat heel beroemd werd, onder professoren. Over Tamsma en die anderen.
