Totaal van Tissing op bank in woonkamer. Geen geluid. Crew zoekt naar oorzaak ontbreken geluid.

Totaal van Tissing op bank in woonkamer. Geen geluid. Crew zoekt naar oorzaak ontbreken geluid.

CU Tissing. Technische problemen. Het zonlicht schijnt te fel op Tissing.

CU Tissing. Technische problemen. Het zonlicht schijnt te fel op Tissing.

Martin ervaart de hedendaagse belangstelling voor figuratieve kunst niet als een last. Ook de mede-docenten uit de figuratieve hoek ervaart hij niet als een probleem. Er is belang…

Martin ervaart de hedendaagse belangstelling voor figuratieve kunst niet als een last. Ook de mede-docenten uit de figuratieve hoek ervaart hij niet als een probleem. Er is belangstelling voor zowel zijn werk als voor dat van hen. Hij vindt de term ‘zich staande houden’ wat overtrokken, al is zijn werk afwijkend. Hij komt uit de figuratieve wereld, maar heeft gekozen voor een andere weg. In de beginjaren zestig had je hier de Ploegers die heel braaf impressionistisch werk maakten. De roaring twenties waren allang voorbij. Aanvankelijk schilderde Tissing ook in een Ploeg-achtige stijl: landschappen. Maar hij wilde geen post-Ploegschilder worden. Dat paste totaal niet bij zijn mentaliteit. Hij had het gevoel dat hij niet in die hoek zou moeten gaan groeien.

Door andere schilders te zien begon de abstractie een rol in zijn leven te spelen. De informatie over schilderkunst was eind-vijftig, begin-zestig zeer beperkt. Je moest dus naar …

Door andere schilders te zien begon de abstractie een rol in zijn leven te spelen. De informatie over schilderkunst was eind-vijftig, begin-zestig zeer beperkt. Je moest dus naar elders – Amsterdam, Brussel of Parijs – om andere schilders te zien. Door kunstboeken in te zien kwam hij op een heel andere richting.

Door de heer Vos van boekhandel Scholtens-Wristers kwam hij in contact met kleine kunstboekjes, Musées de poches. Die lieten werk zien van Nicolas de Staël, Poliakov, Roger Biss…

Door de heer Vos van boekhandel Scholtens-Wristers kwam hij in contact met kleine kunstboekjes, Musées de poches. Die lieten werk zien van Nicolas de Staël, Poliakov, Roger Bissière – allemaal vijftiger-jaren-schilders uit Frankrijk. Toen bleek hem dat er meer te koop was dan de Ploeg of de Bergense School.

Parallel aan de kunstboekjes, die Tissing zag, kwam er een nieuwe museumdirecteur in Groningen: Jos de Gruyter. Die maakte fascinerende tentoonstellingen en openingen van expositi…

Parallel aan de kunstboekjes, die Tissing zag, kwam er een nieuwe museumdirecteur in Groningen: Jos de Gruyter. Die maakte fascinerende tentoonstellingen en openingen van exposities. In de jeugd van Tissing was er volgens hem niets van de Ploeg te zien. Alleen in de etalage van Ongering kon je af en toe een Ploeg-schilderij zien. Het publiek ging bij Ongering kijken om de Ploegschilders belachelijk te maken vanwege het onorthodoxe kleurgebruik.

Tissing had geen enkele medestander in de abstracte kunst. De mentaliteit was dat je alles alleen moest doen.

Tissing had geen enkele medestander in de abstracte kunst. De mentaliteit was dat je alles alleen moest doen.

Schilders zijn over het algemeen geen praters over kunst, maar zoekers in het schilderen naar een eigen richting. ‘En dat is mij gelukt. … Als er een Martin Tissing ergens hangt…

Schilders zijn over het algemeen geen praters over kunst, maar zoekers in het schilderen naar een eigen richting. ‘En dat is mij gelukt. … Als er een Martin Tissing ergens hangt, is het onmiskenbaar een Tissing. Ik heb een eigen stijl ontwikkeld’.

‘Dat heb ik te danken aan die boekjes van die collega’s uit de jaren vijftig, waaruit ik de consequentie trok: die richting moet ik aanhouden’.…

‘Dat heb ik te danken aan die boekjes van die collega’s uit de jaren vijftig, waaruit ik de consequentie trok: die richting moet ik aanhouden’.

‘Zoals je op een school een vak leert, zo heb ik op Minerva het tekenen en schilderen geleerd. Dan ben je heel eenzaam als je van school af komt. … Je moet ergens uitvinden wat …

‘Zoals je op een school een vak leert, zo heb ik op Minerva het tekenen en schilderen geleerd. Dan ben je heel eenzaam als je van school af komt. … Je moet ergens uitvinden wat jouw weg is’.

Het schilderen van landschappen houdt op in 1964. Dan maakt Tissing een schilderij dat zwaar aanleunt tegen Poliakoff. Meerdere schilderijen volgen in die stijl. Zelf vindt Tissin…

Het schilderen van landschappen houdt op in 1964. Dan maakt Tissing een schilderij dat zwaar aanleunt tegen Poliakoff. Meerdere schilderijen volgen in die stijl. Zelf vindt Tissing dat het natuurlijk niet haalt bij de echte Poliakoff. Maar ook die had weer een omwenteling in zijn oeuvre. ‘Dat lenen van een collega, dat heb je nodig’.

Martin schetst het leven van Van Gogh als voorbeeld van het zoeken naar een eigen richting. Hij verliet Parijs en ging naar Arles, om geen tweede Lautrec of een derde Monet te wor…

Martin schetst het leven van Van Gogh als voorbeeld van het zoeken naar een eigen richting. Hij verliet Parijs en ging naar Arles, om geen tweede Lautrec of een derde Monet te worden maar in de eenzaamheid zijn eigen weg te vinden.

In tegenstelling tot vriend en collega Henri de Wolf, die overal geëngageerd in was, is Martin Tissing juist geen man van manifesten en protest-optochten.…

In tegenstelling tot vriend en collega Henri de Wolf, die overal geëngageerd in was, is Martin Tissing juist geen man van manifesten en protest-optochten.

De enige manifestatie waar Tissing veel plezier aan beleefde, was GR4K, een tentoonstelling van vier Groninger kunstenaars in het Groninger Museum, te weten Henri de Wolf, Edu Was…

De enige manifestatie waar Tissing veel plezier aan beleefde, was GR4K, een tentoonstelling van vier Groninger kunstenaars in het Groninger Museum, te weten Henri de Wolf, Edu Waskowsky, Jo van Dijk en Martin Tissing. Voor deze tentoonstelling bedacht Henri de Wolf een rijdend kunstwerk: een onderstel van een Citroën Avant Traction werd door Waskowsky voorzien van een buizenstelsel met daar bovenop een grote bol, genaamd ‘de rijdende gasbel’. De auto was spectaculair, maar de tentoonstelling was heel braaf, volgens Tissing. De auto suggereerde meer dan wat er te zien was. Dat was typisch Henri de Wolf: die had voor alles manifesten. Het was ook de tijd van Fré Meis, de Koude Oorlog, er heerste een soort anarchistisch klimaat in de kunst toen van: we moeten het anders doen.

Tissing was toen ook links, intellectueel had hij wel sympathie voor het communisme, maar niet zo uitgesproken als Henri of Jo van Dijk, die ook lid van de CPN waren. Maar Tissing…

Tissing was toen ook links, intellectueel had hij wel sympathie voor het communisme, maar niet zo uitgesproken als Henri of Jo van Dijk, die ook lid van de CPN waren. Maar Tissing zag in Polen dat je onmiddellijk weer profiteurs kreeg in een socialistische maatschappij. ’Het communisme kunnen we niet aan’.

Omdat Martin Tissing een teruggetrokken man is, heeft hij zich nooit aangesproken gevoeld tot de happenings en manifesten uit die tijd, hoewel hij in die tijd leefde. ‘Ik ben eig…

Omdat Martin Tissing een teruggetrokken man is, heeft hij zich nooit aangesproken gevoeld tot de happenings en manifesten uit die tijd, hoewel hij in die tijd leefde. ‘Ik ben eigenlijk een solitair kunstenaar, dat past bij mijn karakter’.

Tissing houdt van mensen, wat blijkt uit het feit dat hij dertig jaar in het onderwijs heeft gezeten. Maar ook in het onderwijs ben je solitair bezig. In een instituut met 900 men…

Tissing houdt van mensen, wat blijkt uit het feit dat hij dertig jaar in het onderwijs heeft gezeten. Maar ook in het onderwijs ben je solitair bezig. In een instituut met 900 mensen als Minerva vraagt niemand: Martin, wat maak je eigenlijk zelf? Na schooltijd trok hij zich terug in zijn vlakbij gelegen atelier om te kunnen werken aan zijn oeuvre.

Martin Tissing werd geboren in 1936. Hij vertelt over de brave, degelijke, serieuze mentaliteit van na de oorlog. Bij Martin thuis was er geen spoor van kunst te bekennen.…

Martin Tissing werd geboren in 1936. Hij vertelt over de brave, degelijke, serieuze mentaliteit van na de oorlog. Bij Martin thuis was er geen spoor van kunst te bekennen.

Martin herinnert zich dat er in zijn ouderlijk huis een schitterende reproductie hing van een korenveld van Van Gogh. Die hing naast zijn stoel. Zijn beide broers waren al uit hui…

Martin herinnert zich dat er in zijn ouderlijk huis een schitterende reproductie hing van een korenveld van Van Gogh. Die hing naast zijn stoel. Zijn beide broers waren al uit huis, de oudste deed mee met de politionele acties in Indonesië, de middelste zat in dienst en stond op het punt om uitgezonden te worden. Zodoende was hij veel alleen. Diep in zijn hart wist hij al dat hij schilder wilde worden, maar hij durfde dit niet uit te spreken omdat dit bij zijn vader zeer slecht zou vallen. Toen hij achttien werd kwam het hoge woord eruit: ‘Ik wil naar de kunstacademie’. Zijn vader kon nog één ding bedenken wat nog erger was: balletdanser. ‘Hij zei: Als je dat doet, breek ik je benen. Mijn moeder barstte in huilen uit en riep: Waar hebben we dit in Godsnaam aan te danken! Het verloren kind. Maar op het sterfbed van zijn vader zei deze tot zijn zoon: ‘Ik ben het niet eens met wat je doet, maar je bent wel de gelukkigste van het gezin’.

Martin Tissing had een paar ouders van teakhout: keihard en degelijk. Afspraak was afspraak. Elf uur thuis was elf uur thuis, geen vijf minuten later. Vader Tissing had bedacht da…

Martin Tissing had een paar ouders van teakhout: keihard en degelijk. Afspraak was afspraak. Elf uur thuis was elf uur thuis, geen vijf minuten later. Vader Tissing had bedacht dat Martin maar voor een open dag naar de Rijksacademie in Amsterdam moest. Maar: alles was daar bruin, de lambrizeringen, de schilderijen, de naakten in klei waren niet om aan te zien. ‘Verschrikkelijk. Hier wil ik niet heen’. Na veel gesteggel met zijn vader werd het de Academie Minerva in Groningen. Daar vond Martin het fantastisch.

Op 14-jarige leeftijd kreeg hij in de buurt van de Korrewegbrug een visioen: een inktzwarte onweerslucht verscheen boven de stad Groningen, waar af en toe een bundel zonlicht door…

Op 14-jarige leeftijd kreeg hij in de buurt van de Korrewegbrug een visioen: een inktzwarte onweerslucht verscheen boven de stad Groningen, waar af en toe een bundel zonlicht doorheen piepte die de volkstuintjes bescheen. Hij zag letterlijk de reproductie van de Van Gogh voor zich en dacht: Dit wil ik schilderen.

Problemen met het zonlicht dat overbelicht.

Problemen met het zonlicht dat overbelicht.