NB: Geluid begint al bij 00:00:08 Interviewer: Lejo Siepe Locatie: Bij Berend Sasker in de keuken Berend Sasker (81) vertelt wanneer hij café en zaal Sasker kreeg, ongeveer …

NB: Geluid begint al bij 00:00:08 Interviewer: Lejo Siepe Locatie: Bij Berend Sasker in de keuken Berend Sasker (81) vertelt wanneer hij café en zaal Sasker kreeg, ongeveer in 1955, 1956. Hij had die zaal 26 jaar lang. Hij maakte daar later kamers in en had 20 monteurs in de kost. Die kwamen zondags en gingen vrijdags weer weg. De pensions waren in de regel vroeger te klein en later werden de normen hiervoor aangescherpt. Hij vertelt over zijn eerste ontmoeting met Fré Meis, die later vaak in zaal Sasker vergaderde en acties voorbereidde.

Wat begonnen was met vier vergaderende mannen, liep uit op bijeenkomsten van honderden actievoerders, die met hun auto’s de weg versperden. Er is nooit een wanklank geweest, volge…

Wat begonnen was met vier vergaderende mannen, liep uit op bijeenkomsten van honderden actievoerders, die met hun auto’s de weg versperden. Er is nooit een wanklank geweest, volgens Berend. Daar hadden die jongens zelf voor gezorgd. Hij voelde zich met Fré Meis en zijn mensen verbonden. De staking was immers niet alleen voor de strokartonarbeiders, maar ook voor mensen als hij.

Hij had er geen moeite mee dat hij communisten tot klanten had en zijn café het stempel kreeg van communistisch bolwerk.

Hij had er geen moeite mee dat hij communisten tot klanten had en zijn café het stempel kreeg van communistisch bolwerk.

We zijn toch allemaal maar gewone jongens, volgens Berend Sasker. Hij geeft een beschrijving van hoe het er bij zo’n meeting aan toe ging. Fré was daarbij de grote man. De hele…

We zijn toch allemaal maar gewone jongens, volgens Berend Sasker. Hij geeft een beschrijving van hoe het er bij zo’n meeting aan toe ging. Fré was daarbij de grote man. De hele zaal zat vol. Berend stond achter het buffet. Bang voor een politie-inval was hij niet, want “ik ben niet zo gauw bang”. De burgemeester zat in de rats dat het allemaal uit de hand zou lopen, toen Berend Sasker om een nachtvergunning vroeg in verband met de staking. Maar Berend kreeg toch toestemming om open te blijven tot een uur en droeg de verantwoording voor een ordelijk verloop van de actie. Het werd uiteindelijk drie uur ’s nachts. Hij ervoer het als een prachtige tijd.

Er was een grote eenheid, al stonden vakbonden als het NVV en het KNV er wel sceptisch tegenover.

Er was een grote eenheid, al stonden vakbonden als het NVV en het KNV er wel sceptisch tegenover.

Voor die tijd stemde Berend Sasker niet op de CPN. Hij was altijd wat twijfelachtig. Maar je ziet sommige dingen bij de andere partijen waar van je denkt: dat kan toch ook anders. …

Voor die tijd stemde Berend Sasker niet op de CPN. Hij was altijd wat twijfelachtig. Maar je ziet sommige dingen bij de andere partijen waar van je denkt: dat kan toch ook anders. Dus stemde hij ten tijde van Fré Meis wel op de CPN.

Hij vond Fré een oprechte kerel. Hij kon vloeiend spreken en had capaciteiten. In een andere partij was hij vast heel hoog gestegen. Ook had hij een enorme fysieke uitstraling. Wi…

Hij vond Fré een oprechte kerel. Hij kon vloeiend spreken en had capaciteiten. In een andere partij was hij vast heel hoog gestegen. Ook had hij een enorme fysieke uitstraling. Wim Kok kwam vroeger ook betrouwbaar over. Maar over hem heeft Berend nu grote twijfels.

Als Fré aan het woord was, was de zaal stil. Ze zaten allemaal met aandacht te luistern. Er gebeurde nooit iets vervelends, men was heel gedisciplineerd.…

Als Fré aan het woord was, was de zaal stil. Ze zaten allemaal met aandacht te luistern. Er gebeurde nooit iets vervelends, men was heel gedisciplineerd.

Politieagent Zuiderveld informeerde af en toe of er geen incidenten waren geweest. “Niks aan de hand”, zei Berend dan.

Politieagent Zuiderveld informeerde af en toe of er geen incidenten waren geweest. “Niks aan de hand”, zei Berend dan.

Fré Meis schrijft in zijn boek dat zaal Sasker eigenlijk niet afgebroken had moeten worden, als symbool van het communisme en de acties in de strokarton. Maar Berend Sasker vindt …

Fré Meis schrijft in zijn boek dat zaal Sasker eigenlijk niet afgebroken had moeten worden, als symbool van het communisme en de acties in de strokarton. Maar Berend Sasker vindt dat niet zo heel erg, zijn café telde immers klanten van allerlei politieke richtingen, zoals de katholieken. Maar dat zaal Concordia in particuliere handen is overgegaan vindt hij veel erger. Dat gebouw was immers opgericht met de spaarcenten van de (sociaal-democratische) arbeiders van het NVV, hoewel de communisten er later tijdens de acties niet welkom waren. Er is nooit overleg geweest met de gemeente om zaal Sasker te laten voortbestaan.

Het werd Berend op zeker moment allemaal teveel, want zijn gezondheid leed onder de dikke rook van de aanwezigen in zijn zaal. Hij had last van astma. Toen verkocht hij het pand aa…

Het werd Berend op zeker moment allemaal teveel, want zijn gezondheid leed onder de dikke rook van de aanwezigen in zijn zaal. Hij had last van astma. Toen verkocht hij het pand aan een verzekeringsmaatschappij.

Berend Sasker en zijn vrouw waren erg geschrokken van het bericht dat Fré Meis was overleden.

Berend Sasker en zijn vrouw waren erg geschrokken van het bericht dat Fré Meis was overleden.

Berend vond Fré een eerlijk en rechtvaardig mens. Dat heeft hij altijd erg in hem gewaardeerd. De oudere generatie herinnert zich Fré Meis erg goed. Maar de jongere generatie w…

Berend vond Fré een eerlijk en rechtvaardig mens. Dat heeft hij altijd erg in hem gewaardeerd. De oudere generatie herinnert zich Fré Meis erg goed. Maar de jongere generatie weet er niets meer van, van de strokartonstakingen, de rol van Fré Meis en zaal Sasker.

Die jongere generatie interesseert zich er ook geen klap meer voor. Er was vroeger veel meer eenheid onder de mensen en gezelligheid.

Die jongere generatie interesseert zich er ook geen klap meer voor. Er was vroeger veel meer eenheid onder de mensen en gezelligheid.

Volgens Berend kwamen er bij hem geen bazen of fabrieksdirecteuren, maar er waren wel boeren, die even links waren als de communisten. Berend heeft er nooit een punt van gemaakt …

Volgens Berend kwamen er bij hem geen bazen of fabrieksdirecteuren, maar er waren wel boeren, die even links waren als de communisten. Berend heeft er nooit een punt van gemaakt om mensen uit alle gelederen welkom te heten in zijn café. “Anders moet je niet zo’n zaak beginnen”.

Hij heeft het werk als caféhouder altijd met veel plezier gedaan. De actietijd vond hij spannend, maar hij ging niet naar de strokartonfabrieken tijdens de staking, want het werk …

Hij heeft het werk als caféhouder altijd met veel plezier gedaan. De actietijd vond hij spannend, maar hij ging niet naar de strokartonfabrieken tijdens de staking, want het werk nam hem teveel in beslag. Wel vindt hij dat de strokartonfabrieken verkwanseld zijn.

Berend vroeg geen zaalhuur, dat was in de streek overal zo.

Berend vroeg geen zaalhuur, dat was in de streek overal zo.

Zaal Sasker zat altijd tjokvol. Het was eigenlijk wat te vol, men zat zelfs op het biljart.

Zaal Sasker zat altijd tjokvol. Het was eigenlijk wat te vol, men zat zelfs op het biljart.

Berend wordt afgeleid omdat iemand de keuken binnen komt. Rika de hulp komt binnen. Berend heeft niets meer aan zijn verhaal toe te voegen, maar zegt toch nog weer dat het de moois…

Berend wordt afgeleid omdat iemand de keuken binnen komt. Rika de hulp komt binnen. Berend heeft niets meer aan zijn verhaal toe te voegen, maar zegt toch nog weer dat het de mooiste tijd van zijn leven was. ”Het gaat allemaal om de poen ... Zo is dat”. Fré was niet omslachtig, hij ging direct op zijn doel af. “Voor ongeschoolde jongens zoals wij zijn, was hij begrijpelijk. … Dat is altijd goed voor de gewone man”.

Nog wat losse, onbruikbare opnamen.

Nog wat losse, onbruikbare opnamen.