Henk van Os, in de tuin van zijn huis in Haren. Interviewer: Rob Engelsman.  De werken van Klompien herinneren Henk van Os op een heel indringende manier aan school, aan zijn je…

Henk van Os, in de tuin van zijn huis in Haren. Interviewer: Rob Engelsman.  De werken van Klompien herinneren Henk van Os op een heel indringende manier aan school, aan zijn jeugd en ervaringen met Groningen. Het komt maar weinig voor dat kunstwerken zo’n indringende betekenis hebben. Zo herinnert hij zich nog een gouache van Klompien in zijn klaslokaal, een stadsgezicht, ontzettend hecht gestructureerd en op een ogenblik dat het niet echt schilderachtig is, maar miezerig, met natte sneeuw. Die gouache had zo’n enorme invloed op hem, dat altijd als hij nu over de Noorderhaven fietst, hij dat soort beelden mooi vindt, omdat hij toen naar Klompien heeft gekeken. Dat is een van de spannendste functies van beeldende kunst: een soort matrixvormen leggen, waarin je dan je leefomgeving gaat plaatsen. Henk noemt als voorbeeld de Ploegers, die ons de schoonheid van het Hogeland hebben doen zien. Dat is bij Klompien het geval met die stadsgezichten. 

Idem. Take 2. Als je in de cultuurgeschiedenis kijkt, zijn het voortdurend kunstschilders geweest die mensen in hun leefomgeving iets mooi hebben leren vinden. Erasmus reed in een…

Idem. Take 2. Als je in de cultuurgeschiedenis kijkt, zijn het voortdurend kunstschilders geweest die mensen in hun leefomgeving iets mooi hebben leren vinden. Erasmus reed in een dichte koets over de Alpen, die vond er niks aan. Die wist nog niet wat hij eraan zou moeten vinden. Pas nadat in de 18e eeuw de schilders die Alpen hebben ontdekt, zien we daar iets aan. Dan gaan we zelfs God in de natuur ontdekken. Dat kan pas als er eerst vormen zijn gegeven door kunstenaars, waarin we dat landschap beleven. “Zulke kunstenaars zijn natuurlijk ontzettend belangrijk. Klompien is voor mij daar een van”. Daar zit voor Henk van Os de betekenis van zijn werken.

Klompien hangt zo aan de essentie van zijn werk vast, dat hij er zo aan vastgebakken zit, dat de schilderijen – Henk van Os vindt dat ondanks kritiek hierop van sommigen juist een…

Klompien hangt zo aan de essentie van zijn werk vast, dat hij er zo aan vastgebakken zit, dat de schilderijen – Henk van Os vindt dat ondanks kritiek hierop van sommigen juist een teken van kracht – juist niet in een soepele kunsthistorische ontwikkeling te zetten zijn. Ze zijn ongelooflijk zichzelf gelijk. Dat heeft een soort onverbiddelijkheid, die heel spannend is. Klompien heeft af en toe wel wat anders geprobeerd, maar toch hou je die geweldig sterk in elkaar gezette landschappen en stadsgezichten met die zware contouren, horizontalen en verticalen, en dat is het dan. De meeste oeuvres ontwikkelen zich veel genetischer en krijg je daar variaties op. Zo niet bij het werk van Klompien en het blijft ook de zelfde kwaliteit houden. Bij anderen wordt de kwaliteit vaak steeds slapper. Van Os vindt het dan ook ontzettend moeilijk om het werk van Klompien te dateren.  Camera zwenkt naar interviewer Rob Engelsman.

Verschillende opnamen van de boegen van binnenvaartschepen.

Verschillende opnamen van de boegen van binnenvaartschepen.

Flatgebouwen.

Flatgebouwen.

Verschillende opnamen van boegen van schepen. Bolster met touw.

Verschillende opnamen van boegen van schepen. Bolster met touw.