Locatie: Martinikerkhof Klompien wacht onder de Gardepoort op instructies en begint te lopen langs het Prinsenhof.

Locatie: Martinikerkhof Klompien wacht onder de Gardepoort op instructies en begint te lopen langs het Prinsenhof.

Klompien loopt vanaf de Gardepoort richting Provinciehuis.

Klompien loopt vanaf de Gardepoort richting Provinciehuis.

Klompien op het grasveld van het Martinikerkhof. “Ik sta hier wel op een van de mooiste plekjes van Groningen. Ik ben blij dat ik in deze buurt woon”. Klompien voelt zich niet th…

Klompien op het grasveld van het Martinikerkhof. “Ik sta hier wel op een van de mooiste plekjes van Groningen. Ik ben blij dat ik in deze buurt woon”. Klompien voelt zich niet thuis in deze tijd. Eigenlijk vindt hij zich een negentiende eeuwer. Hij ergert zich aan het sloopwerk in de stad na 1945 en geeft een aantal voorbeelden.  Pan naar de Martinitoren en terug naar Klompien. Klompien herhaalt dat hij geen man van deze tijd is en een eeuw te laat geboren. Hij krijgt instructies. Hij vertelt van zijn stilistische periode in de zestiger jaren, toen hij uit protest heel veel betonkolossen heeft afgebeeld. Tot en met de tachtiger jaren deed hij dat.