Abe Kuipers zittend in zijn voorkamer omringd door schilderijen.

Abe Kuipers zittend in zijn voorkamer omringd door schilderijen.

Overzicht van schilderijen in voorkamer die ingericht isals atelier.

Overzicht van schilderijen in voorkamer die ingericht isals atelier.

 Abe loopt het beeld in en gaat zitten. Kijkt naar een groot schilderij tegenover hem.

 Abe loopt het beeld in en gaat zitten. Kijkt naar een groot schilderij tegenover hem.

Voorbereidingen voor het gesprek dat Abe gaat voeren over zijn oeuvre, terwijl het grote, zwarte schilderij “Joie de vivre” in beeld komt.

Voorbereidingen voor het gesprek dat Abe gaat voeren over zijn oeuvre, terwijl het grote, zwarte schilderij “Joie de vivre” in beeld komt.

Abe vertelt over de invloed die de Ploeg heeft gehad in zijn werk en hoe zijn leven vanaf de bevrijding is verlopen. In het dorpje Stitswerd (vanaf 1955) schildert hij schilderijen…

Abe vertelt over de invloed die de Ploeg heeft gehad in zijn werk en hoe zijn leven vanaf de bevrijding is verlopen. In het dorpje Stitswerd (vanaf 1955) schildert hij schilderijen onder invloed van de Ploeg, die in goede aarde vallen bij het publiek. In 1962 verhuist hij naar Donderen en laat de hele natuur in zijn schilderijen achterwege. Hij gaat ervaringen en situaties van binnen uit zichtbaar maken en laat de Ploeg volledig achter zich. Later komt hij weer terug in de stad Groningen (Bleekerstraat), stopt met het toegepaste werk, dat veelal uit klein formaat boeken bestond en ontregelt zich zelf geheel door heel groot te gaan werken. Dit ziet hij als een nieuw begin. Het schilderij “Joie de vivre” laat een aantal dozen en pakketten zien, die staan voor wat Abe zoal in zijn leven heeft meegemaakt en achter zich gelaten. Ze wekken de indruk van droefheid en aangetastheid. Abe vond dat het zo groot moest worden dat je er niet omheen kon. Dit schilderij luidt de zwarte periode in, die later heel voorzichtig door kleine kleurnuances hun vervolg zullen vinden in grote, kleurige schilderijen.

Abe vraagt om een korte pauze.

Abe vraagt om een korte pauze.

Totaalbeeld van schilderij “Joie de vivre”met een langzame pan er overheen, die vele details laat zien.

Totaalbeeld van schilderij “Joie de vivre”met een langzame pan er overheen, die vele details laat zien.

CU Abe Kuipers. Abe herhaalt het voorafgaande. Camera zoomt uit en laat ruimte met schilderijen zien. Deze versie is wat uitgebreider en helderder.…

CU Abe Kuipers. Abe herhaalt het voorafgaande. Camera zoomt uit en laat ruimte met schilderijen zien. Deze versie is wat uitgebreider en helderder.

Abe loopt langzaam van de achterkamer naar de voorkamer, waar twee schilderijen uit dezelfde periode staan als “Joie de vivre”.

Abe loopt langzaam van de achterkamer naar de voorkamer, waar twee schilderijen uit dezelfde periode staan als “Joie de vivre”.

Een belangrijke gebeurtenis voor Abe is de oorlog. Abe heeft hiervoor een motief gevonden in zijn werk dat er als volgt uitziet: Een scherm als van de tv, dat op (meestal twee) poo…

Een belangrijke gebeurtenis voor Abe is de oorlog. Abe heeft hiervoor een motief gevonden in zijn werk dat er als volgt uitziet: Een scherm als van de tv, dat op (meestal twee) pootjes, een soort stelten, staat en uit het scherm springt een agressieve vorm, een soort zak. Deze vorm herhaalt hij meerdere keren, ook in zijn grafische werk. Totaal van een blok van vier schilderijen, getiteld: “Anno” en “Landscape”. Abe draait zich om naar een andere variant, die hetzelfde weergeeft. Hij is er steeds op door gegaan, tot hij weer bij de kleur terecht kwam. Groot geel schilderij met veel kleur komt in beeld.

CU Landscape.

CU Landscape.

CU Anno en terug naar Landscape.

CU Anno en terug naar Landscape.

Abe vertelt dat hij na de bevrijding volledig opnieuw moest beginnen. Toen begon voor hem pas het kunstenaarsleven. Hij koos voor toegepast en vrij werk. Hij werd docent op de AKI …

Abe vertelt dat hij na de bevrijding volledig opnieuw moest beginnen. Toen begon voor hem pas het kunstenaarsleven. Hij koos voor toegepast en vrij werk. Hij werd docent op de AKI en ging zich interesseren voor letter en boek. Abe vertelt over het belang van de Ploeg in zijn leven. Ook hij ging op de brommer de provincie in om te schilderen. Later huurde hij een atelier in Stitswerd. Op zeker moment hield zijn belangstelling voor schilderen naar de natuur op. Hij verplaatste zijn atelier naar Donderen en ging ervaringen en situaties van binnen uit zichtbaar maken. Etsen, zeefdrukken en schilderijen. Toch vond hij dat hij zich nog teveel met de toen in zwang zijnde stromingen in de beeldende kunst bezig hield. Dit leidde tot een totale vernietiging van bijna zijn gehele productie uit die tijd, waar hij later veel spijt van kreeg. Later keerde hij terug naar de stad Groningen. Hier ging hij in een atelier aan de Bleekerstraat schilderijen in grote formaten schilderen. Hij ontregelde zichzelf helemaal en maakte een grote serie werken in zwart, die voor hem een herinnering aan de oorlog gaven en tevens een nieuw begin. Ook ontdekte hij de zeefdruk, die vaak een afspiegeling gaven van zijn eigen leven. Oude foto’s dienden als basis voor deze zeefdrukken. Verkopen is voor hem nooit een overweging geweest. Hij had behoefte als kunstenaar bezig te zijn. Om zich steeds te vernieuwen ging hij in de jaren tachtig en negentig grote pastels maken. Maar door het vorderen van zijn leeftijd begint hij te berusten in dingen die niet meer kunnen. Hij vond toch een creatieve manier om door middel van 21 kleine schilderijtjes een groot schilderij samen te stellen. Abe beschouwde het altijd als een voorrecht dat hij altijd die dingen kon kopen en doen, die hij wilde. Ook in de opdrachten kon hij altijd volledig zijn eigen gang gaan.

Abe loopt vanuit de voorkamer naar een van de schappen van zijn schilderijen en laat op papier een reproductie zien van de 21 schilderijtjes die samen een schilderij vormen. Daarna…

Abe loopt vanuit de voorkamer naar een van de schappen van zijn schilderijen en laat op papier een reproductie zien van de 21 schilderijtjes die samen een schilderij vormen. Daarna toont hij twee originele werkjes uit het geheel. In 1945 schilderde hij met waterverf zijn moeder met klok.

“Dit is het meest sombere schilderij dat ik wou maken”. Hij laat het schilderij zien.

“Dit is het meest sombere schilderij dat ik wou maken”. Hij laat het schilderij zien.

Ook maakte Abe een groot kleurig schilderij van zijn herinneringen aan Job Hansen, Jan Wiegers en Jan van der Zee, die hij portretteerde in een groot blauw en geel schilderij in de…

Ook maakte Abe een groot kleurig schilderij van zijn herinneringen aan Job Hansen, Jan Wiegers en Jan van der Zee, die hij portretteerde in een groot blauw en geel schilderij in de hemel. Als een hommage aan deze mensen die zo belangrijk voor hem waren. Eindigt met totaal van schilderij.

Het absurde in de kunst speelde een steeds grotere rol in zijn werk. “Het absurde is eigenlijk de grote waarheid”. Abe begon met symbolen zoals lemniscaten, molens, klokken en ka…

Het absurde in de kunst speelde een steeds grotere rol in zijn werk. “Het absurde is eigenlijk de grote waarheid”. Abe begon met symbolen zoals lemniscaten, molens, klokken en kaarsen zijn schilderijen te vullen. Ook schilderde hij zichzelf als een zwart silhouet met een geraamte in dit absurde doek. Dit zou hij vroeger nooit kunnen schilderen omdat hij toen met de verpichtingen in het leven van doen had. “Je maakt je langzamerhand los van dingen”.

Abe loopt naar het volgende schilderij, dat een herinnering is aan de oorlog. Kanon-achtige, zwarte vormen staan geplaatst in een paradijselijke omgeving. Onderaan het schilderij s…

Abe loopt naar het volgende schilderij, dat een herinnering is aan de oorlog. Kanon-achtige, zwarte vormen staan geplaatst in een paradijselijke omgeving. Onderaan het schilderij staan een mannelijke en een vrouwelijke soldaat afgebeeld. Het werk wordt het meest interessant als er grote tegenstellingen in zitten. Daar gaat het om in het leven. Maar meestal moet kunst rustig en mooi zijn, wat je meestal ziet in galerieën en musea. Eerst was het werk van Abe zwart, later kreeg het geel de overhand. Dit ziet hij zelf als een vorm van optimisme. Het schilderij “Anatomie 1937” is een van de vele die Abe voortdurend heeft veranderd. Wijzend op het schilderij van Tanja zegt Abe: “Dit was eigenlijk het gelukkigste moment van mijn leven “. In 1964 trouwde hij. Met zijn vrouw ging hij alle belangrijke exposities in Europa af. Ook verzamelde hij veel boeken over typografie en beeldende kunst.

CU Schilderij Tanja. Camera glijdt langs grote, kleurige schilderijen van Abe. Abe vertelt nogmaals het voorgaande verhaal. Door lichamelijke ongemakken is hij steeds slechter in s…

CU Schilderij Tanja. Camera glijdt langs grote, kleurige schilderijen van Abe. Abe vertelt nogmaals het voorgaande verhaal. Door lichamelijke ongemakken is hij steeds slechter in staat om tentoonstellingen te bezoeken.

Abe vertelt dat hij vaak teksten gebruikt in zijn schilderijen. Het schilderij dat hij nu bespreekt heet: “Van Gogh leed leed Picasso ook”. Hij is een groot bewonderaar van Van G…

Abe vertelt dat hij vaak teksten gebruikt in zijn schilderijen. Het schilderij dat hij nu bespreekt heet: “Van Gogh leed leed Picasso ook”. Hij is een groot bewonderaar van Van Gogh. Hij maakte o.a. een reis naar Frankrijk waar hij diens graf bezocht. Zijn bewondering voor Picasso is even groot. Camera glijdt over het schilderij “Van Gogh leed leed Picasso ook”. Vooral de verscheidenheid aan stijlen van Picasso bewondert Abe zeer. In het schilderij komen ook brandende kaarsen voor. Kaarsen zijn het symbool voor zelfverbranding. Een mens verbrandt zichzelf ook.

Abe loopt naar de voorkamer en vertelt verder. Hij streeft er naar om zijn werk simpeler te maken door meer weg te laten. De camera toont verschillende werken.…

Abe loopt naar de voorkamer en vertelt verder. Hij streeft er naar om zijn werk simpeler te maken door meer weg te laten. De camera toont verschillende werken.

Abe loopt naar het kastje in de kamer waar een langwerpig kunstwerk op staat.

Abe loopt naar het kastje in de kamer waar een langwerpig kunstwerk op staat.