Olga Bonarius vertelt dat de kinderen door Henri erg werden verwend. Ondanks de drukte hield hij de zondag altijd vrij voor het gezin, tenminste als het hem lukte, de keren dat hij…

Olga Bonarius vertelt dat de kinderen door Henri erg werden verwend. Ondanks de drukte hield hij de zondag altijd vrij voor het gezin, tenminste als het hem lukte, de keren dat hij echt tijd had. Maar hij hield niet van lange vakanties. Vanuit de caravan begon hij al weer te bellen en dingen te regelen. Er was altijd wel een opening of er moest iets georganiseerd worden. Hij was dus eigenlijk het liefst dicht bij huis in Groningen.

Hij kon niet alleen zijn, maar moest altijd zoveel mogelijk mensen om zich heen hebben. Dat ging zelfs zover, dat wanneer hij alleen thuis was met de kinderen omdat Olga op stap wa…

Hij kon niet alleen zijn, maar moest altijd zoveel mogelijk mensen om zich heen hebben. Dat ging zelfs zover, dat wanneer hij alleen thuis was met de kinderen omdat Olga op stap was – ze zou altijd rond twaalf uur weer terug zijn – hij vaak de kinderen weer uit bed haalde om niet alleen in de huiskamer te zijn. Olga vermoedt dat Henri’s jeugd in Indië daar ook een rol bij speelt. Maar ook haar zoon heeft het liefst veel mensen om zich heen.

Henri werd rooms katholiek opgevoed. Maar nadat hij zijn ouderlijk huis verliet, praktiseerde hij het geloof niet. Er werd weinig over gepraat. Hij wilde ook niet dat de kinderen n…

Henri werd rooms katholiek opgevoed. Maar nadat hij zijn ouderlijk huis verliet, praktiseerde hij het geloof niet. Er werd weinig over gepraat. Hij wilde ook niet dat de kinderen naar een rooms katholieke school gingen, want dat vond hij maar niks. Henri heeft ook op een internaat gezeten en heeft daar een ticje aan overgehouden. Henri werd in 1938 in Nederlands Indië geboren. In het jaar dat hij overleed, 1986, begon hij weer meer over de oorlog na te denken en begon hij zich weer dingen te herinneren. Henri kwam uit een gezellige, gastvrije familie, waar Olga met plezier naar toe ging. Zijn vader was een rustige man. Zijn moeder was heel bedrijvig, altijd koken en dingen organiseren. Zijn vader – beroepsmilitair - vond het niet leuk dat Henri kunstenaar werd, maar zijn moeder drukte het er voor Henri door dat hij naar de kunstacademie kon gaan.

Langzaam maar zeker liep het huwelijk met Henri op de klippen, omdat hij zich vaak niet aan afspraken hield. Ook gedroeg hij zich aggressief naar Olga toe als hij dronken was. Dus …

Langzaam maar zeker liep het huwelijk met Henri op de klippen, omdat hij zich vaak niet aan afspraken hield. Ook gedroeg hij zich aggressief naar Olga toe als hij dronken was. Dus bleef hij vaak weg tot hij weer nuchter was. Het laatste jaar voor zijn dood was voor het gezin het rustigst. Het begon veel mensen op te vallen dat Henri kort voor zijn dood steeds meer thuis bleef. Ook met Oud en Nieuw waren er geen gasten, zoals andere jaren. Hij was erg moe en zag er ook erg vermoeid uit. Ze hadden een heel rustige Oudejaarsviering. De volgende dag, op 1 januari 1986, was hij niet lekker. Olga had al een heel onrustig gevoel. 

De band gaat op zwart.

De band gaat op zwart.

Olga vervolgt. Henri had overgegeven en Olga ging beneden om thee voor hem te maken. Toen ze met een theekopje boven kwam, was hij net heel plotseling overleden. Na de Dodenherden…

Olga vervolgt. Henri had overgegeven en Olga ging beneden om thee voor hem te maken. Toen ze met een theekopje boven kwam, was hij net heel plotseling overleden. Na de Dodenherdenking in 1985 begon Henri met het schilderen van zijn jeugdherinneringen. Er zijn maar een paar werken klaargekomen, hoewel hij een hele serie wilde maken. Henri was een heel moeilijk mens om mee samen te leven, daar was hij niet geschikt voor, hoewel er altijd wel iets bijzonders was. Hij heeft veel voor andere mensen gedaan, maar zijn eigen gezin vergat hij, vooral zijn eigen kinderen. Hij had een vreselijk druk leven. Veel mensen profiteerden van hem, maar hoeveel zijn daar nu nog van over? Maar heel weinig!

Olga zit op de bank waarboven een schilderij van Henri hangt. 

Olga zit op de bank waarboven een schilderij van Henri hangt.