Janneke van Groeningen - Hazenberg, vriendin van Henri de Wolf. Oprichtster van museum De Buitenplaats te Eelde. Heel slechte beeldkwaliteit. Geluid wel goed.  Janneke bescheurd…

Janneke van Groeningen - Hazenberg, vriendin van Henri de Wolf. Oprichtster van museum De Buitenplaats te Eelde. Heel slechte beeldkwaliteit. Geluid wel goed.  Janneke bescheurde zich vaak van het lachen met Henri, zoals de keer dat Henri en Jean Paul Fransens bij Dick en Han Leutscher thuis een opera opvoerden. Zo waren er vaker van deze komische momenten. Vaak hoorde ze hem bij nacht en ontij al fluitend en behoorlijk aangeschoten in de verte in de straat aankomen. Hij kon zich helemaal laten meedrijven in zijn fantasie en noemde zich soms Hannibal uit Carthago. Maar Janneke geneerde zich als men hem nariep: He, Hannibal!”. Het feit dat Henri in Indonesië was, daar sprak hij met haar heel weinig over. Maar je voelde, dat dat wel een probleem voor hem was. Henri ergerde zich aan het feit dat zijn moeder zich zo probeerde te houden aan de Hollandse conventies, bang als ze was om op te vallen en beroddeld te worden door de Hollanders. Hij was erg op zijn moeder gesteld.

Beeld en geluid weg.

Beeld en geluid weg.

Beeld en geluid terug. De liefdesbrieven die hij Janneke schreef, illustreerde hij met gevoelige pentekeningetjes. Hij werd beďnvloed door het dadaďsme, zoals door André Breton…

Beeld en geluid terug. De liefdesbrieven die hij Janneke schreef, illustreerde hij met gevoelige pentekeningetjes. Hij werd beďnvloed door het dadaďsme, zoals door André Breton. In 1965 kreeg Henri de opdracht om een Werkmantentoonstelling in te richten in het Kunsthistorisch Instituut. De druksels van Werkman kwamen uit de collectie-Henkels. Hij verwachtte niet van haar dat ze zijn politieke overtuiging ook zou aanhangen, maar vond haar familie wel rechts en tot het establishment behorend. De bevriende cartoonist Nico Visscher belde Janneke op, om haar te zeggen dat Henri was overleden. Janneke legde zich hier bij neer, want Henri leefde altijd heel intensief en deed geen concessies, ook niet aan zijn gezondheid, en “dan gaat het zo”. Ze vond wel dat het jammer was dat ze in die voor haar beladen periode niet meer met hem gepraat had. Maar aan Nico Visscher vroeg ze wel hoe het met hem ging en ze bezocht wel zijn begrafenis.  Beeld gaat over van Janneke naar haar tuin.