Dick Leutscher, pianist/publicist en zijn vrouw Han. Leutscher speelt piano en zingt uit een opera.  Dick Leutscher vertelt hoe ze met Jean Paul Fransens en Henri de Wolf hierbi…

Dick Leutscher, pianist/publicist en zijn vrouw Han. Leutscher speelt piano en zingt uit een opera.  Dick Leutscher vertelt hoe ze met Jean Paul Fransens en Henri de Wolf hierbij hem thuis hele opera’s opvoerden. Van liefdesscènes tot moorden. Daar was Henri ook heel goed in: moorden. Jean Paul studeerde als operazanger in Essen en kwam elk weekend thuis met dit soort stukken. Dick leerde Jean Paul kennen op de muziekschool, waar ze studeerden. Jean Paul zag er uit als een romantisch dichter met een boord omhoog. Door Jean Paul leerde Leutscher Henri kennen, zo rond 1957, ‘58. Henri was altijd erg geďnteresserd in typografie en layout.

Band beschadigd.

Band beschadigd.

Dick Leutscher vervolgt. Henri was heel erg zoekende. Hij wilde een maatschappelijk standpunt vinden. Hij begon met een bakfiets op de Grote Markt de ideeën van D’66 te verdedige…

Dick Leutscher vervolgt. Henri was heel erg zoekende. Hij wilde een maatschappelijk standpunt vinden. Hij begon met een bakfiets op de Grote Markt de ideeën van D’66 te verdedigen. Later ging hij van links-liberaal (via de PSP) naar de CPN, waar hij veel activiteiten ontplooide. Als je hem niet verwachtte, stond Henri voor de deur om nieuwe plannen te bespreken. Het hele ontstaan van Forma Aktua heeft Henri hier in geuren en kleuren beschreven. Ook de verschillende vriendinnen van Henri komen aan bod. Toen er heibel ontstond tussen zowel vriendin Margreet als mede-geliefde Janneke, vierde Henri het Sint Nicolaasfeest in beschonken toestand aan het voeteneind van de rustende familie Leutscher. Gedrieën zongen ze uit volle borst sinterklaasliedjes. Voor jonge kunstenaars was het begin jaren zestig erg moeilijk om te exposeren: er was nauwelijks expositieruimte. Daarom werd er veel samengewerkt. In het nieuwe stadhuis van Vegter, dat toen gebouwd werd, is toen een expositieruimte gecreëerd met de naam Passage international, opgericht door Henri. Ook Ger van Elk en Belcampo waren daarbij. HAn en Dick herinneren zich nog het grote schilderij Opus Magnum, dat jarenlang in de gang bij Belcampo heeft gestaan, omdat er geen andere ruimte werd gevonden, waar het kon staan. Ook Jan Loman was er bij. Het waren twee goede vrienden, want ook Jan Loman had verbindingen met Indonesië (en Suriname). Jan Loman was de man van de ordening.

Beeld weg.

Beeld weg.

Wel beeld, geen geluid.

Wel beeld, geen geluid.

Henri was een volstrekte eenling, een “tropische bloem, een heel overdadige bloem”. Hendrik Werkman is belangrijk geweest voor Henri de Wolf als typograaf. In zijn reclamewerk wa…

Henri was een volstrekte eenling, een “tropische bloem, een heel overdadige bloem”. Hendrik Werkman is belangrijk geweest voor Henri de Wolf als typograaf. In zijn reclamewerk was hij wel heel geordend, door de instructies van de opdrachtgevers. Maar wat hij daar niet kwijt kon, kon hij wel weer kwijt in zijn tekeningen en schilderijen. Voor een kopperprent halverwege de jaren tachtig gebruikte men een gedicht van Jean Paul Fransens bij een prent van Henri de Wolf. Henri was in wezen een heel melancholiek mens, volgens Dick Leutscher. Han merkte dat niet zo. Ze vond hem heel aardig, maar wel een chaoot. Hij sprong altijd meteen in de bres voor anderen en liet zich uitbuiten. Henri zorgde altijd voor de publiciteit bij tentoonstellingen van Groningse kunstenaars. “Henri is een tropisch oerwoud. Het groeit alle kanten op. Alles groeide erin, palmen, lianen, maar ook roofdieren”. Er werd niet veel werk van Henri de Wolf, hoewel mensen als Jos de Gruyter en Henk van Os zijn werk met veel interesse volgden. Dick laat een pentekeningetje uit de jaren zestig zien. Hij noemt het een psychogram. Je kunt de ziel van Henri erin aflezen: de liefde voor details, hoewel hij ook een man was van het grote gebaar. Hij was een vakman.