Waarde luisteraars,

Waarde luisteraars,

het is voor mij een werkelijk genoegen en een voorrecht de uitnodiging van de regionale omroep Noord te aanvaarden en enkele woorden te spreken voor deze micro te uwer attentie.…

het is voor mij een werkelijk genoegen en een voorrecht de uitnodiging van de regionale omroep Noord te aanvaarden en enkele woorden te spreken voor deze micro te uwer attentie.

Ik heb aldus de gelegenheid de contactnamen met de Friezen, de Groningers en de Drenten te hernieuwen.

Ik heb aldus de gelegenheid de contactnamen met de Friezen, de Groningers en de Drenten te hernieuwen.

Het ligt in de gewoonte dat de radiospeakers zich steeds heel beleefd en voorkomend gedragen ten overstaan van hun eventueel publiek.

Het ligt in de gewoonte dat de radiospeakers zich steeds heel beleefd en voorkomend gedragen ten overstaan van hun eventueel publiek.

En, aangezien ik hier morgenavond de Groningen nog een openbare lezing te houden heb, voor de welke ik op ruime belangstelling durf te hopen, zal ik aan die gewoonte voor zeker ge…

En, aangezien ik hier morgenavond de Groningen nog een openbare lezing te houden heb, voor de welke ik op ruime belangstelling durf te hopen, zal ik aan die gewoonte voor zeker geen afbreuk doen.

Maar, maar ik heb een reden te meer om ten overstaan van u op de meest vriendelijke wijze uiting te geven aan mijn persoonlijke voldoening hier te mogen optreden. Omdat ik van een…

Maar, maar ik heb een reden te meer om ten overstaan van u op de meest vriendelijke wijze uiting te geven aan mijn persoonlijke voldoening hier te mogen optreden. Omdat ik van een vorige tocht doorheen het noorden een zeer plezierige en kostbare herinnering bewaar.

Het was in november 1945. Een autokaar Belgische journalisten toerde door het land.

Het was in november 1945. Een autokaar Belgische journalisten toerde door het land.

Jan Moedwil was erbij en was de enige die getooid was met een uniform. Dat van oorlogscorrespondent. Het was ijzig koud en we stapten af in een Friese gemeente waarvan ik me met d…

Jan Moedwil was erbij en was de enige die getooid was met een uniform. Dat van oorlogscorrespondent. Het was ijzig koud en we stapten af in een Friese gemeente waarvan ik me met de beste wil ter wereld de naam niet meer herinner. Om een goeie warme tas koffie te nuttigen. We gingen ook de straat eens even op om onze verkleumde benen uit te slaan. Het kakelige Belgische gezelschap maakte ophef in de stille gemeente. Vooral de baardige, geuniformeerde Jan Moedwil. Een onze collega's, een spuiter eerste klasse, orakelde vezelend links en rechts dat ik een Russische subcarpatische generaal was. De nieuwsgierige mensen gaapten me aan, knikten me vriendelijk toe. Toen wij genoegzaam gepleisterd hadden, kropen we terug onze autokaar in en voor het vertrek riep dezelfde spuiter het is geen Rus, het is Jan Moedwil. Een schok voer door de menigte. In een oogwenk werd onze kaar bestormd en overrompeld. Tientallen drongen de wagen in om mij de hand te drukken, één uit het hart opborrelend woord te gunnen, ja, zelfs te zoenen. Met veel moeite kregen we de mensen uit de kar en onder gejuich vertrok ons gezelschap. Heb ik, waarde luisteraars, geen geldige reden om u te zeggen dat ik het aangenaam vind u in deze streek van Nederland toe te spreken en onze contactnamen en onze oorlogskennismaking te hernieuwen.

Alhoewel, laten wij het allen eerlijk bekennen dat in deze wankelbare vrede weinig, weinig werd verwezenlijkt waarvoor wij in oorlogstijd allen tezamen zo hardnekkig hebben gestre…

Alhoewel, laten wij het allen eerlijk bekennen dat in deze wankelbare vrede weinig, weinig werd verwezenlijkt waarvoor wij in oorlogstijd allen tezamen zo hardnekkig hebben gestreden. Het is een radicaal misbaksel geworden. De doeleinden welke wij ons gesteld hadden op militair gebied namelijk de uiteindelijke zegepraal werden volledig bereikt. Wat wij, echter samen in oorlogstijd, oorlogse hopen en betrouwde veilige heren van de islamitie nog onze schuld te uwen. (plaat slaat over)

Op economisch gebied hebben wij ons meer realistisch getoond. Ik bedoel de stichting, doorvoering en ontwikkeling der samenwerking Nederland-België-Luxemburg-Benelux. Dat is een …

Op economisch gebied hebben wij ons meer realistisch getoond. Ik bedoel de stichting, doorvoering en ontwikkeling der samenwerking Nederland-België-Luxemburg-Benelux. Dat is een daad, een daad van opbouwende aard en een dieptreffend voorbeeld aan het adres der grote en machtige staten deze aarde. Ons beider pad is lang niet geëffend. Alle moeilijkheden zijn niet van de lucht. In een handomdraai verwezenlijkt men niet zonder harten of stoten diepgaande veranderingen in de economische structuur. Maar het bewijs van de kracht van de aarde, van samenwerking door onderhandeling, het bewijs van de nutteloosheid van veto's en de nonsens van dergelijke machtsmisbruiken werd weer eens gegeven door kleine naties die baanbrekend werk op het gebied van de vooruitgang van de vredige evolutie hunner contacten wisten te presteren. En het is een les. Drie kleine landen hebben hun nationaal egoïsme weten in te tonen, om op het beperkte maar ver van enge plan hunner geünificeerde economie een daad van samenhorigheid te stellen die, na onmiskenbare bezwaren te hebben uit de weg geruimd en een soepele speling te hebben voorzien binnen het raam van verdere onderhandelingen, de deur wagenwijd geopend houdt om de intrede te verwelkomen van een gemeenschappelijke welvaart en de ontwikkeling van de nationale mogelijkheden. Er bestaat dus naar mijn bescheiden inziens reden om onze zegen te schenken aan Benelux en te weten dat we slechts op onze innerlijke, zelfstandige kracht moeten rekenen om de levensmoeilijkheden onzer volkeren op te lossen. Het draaiboek onzer dagen, onze feestelijke toekomst, leggen we uitsluitend zelf aan. Doen we dat kordaat, maar met inachtneming der wereldbelangen van anderen, dan varen we voorzeker de toekomst tegemoet met een zegenwimpel aan onze mast. En dat zullen we, omdat wij het willen. En, waarde luisteraars, we zullen het voor het ogenblik daarbij laten. Mijn oprechte, innige dank voor de zo hartelijke en genegen ontvangst in dit land en tot morgenavond.