Video insluiten

1110-00281 Uitreiking Culturele prijs Groningen aan Simon van Wattum
Harm Jan Tuin, 17-02-1975

radiouitzending,
Lengte: 00:11:32:00
Video insluiten

1110-00281 Uitreiking Culturele prijs Groningen aan Simon van Wattum
Harm Jan Tuin, 17-02-1975


Lengte: 00:11:32:00

Uitreiking van de culturele prijs van de provincie Groningen aan schrijver/dichter Simon van Wattum. Toespraak C.v.K. Mr. E.H. Toxopeus Dr. H. Entjes en gedeputeerde Halbe Kuipers. Dankwoord Simon van Wattum.

30 fragmenten uit 1110-00281

Fragment 4 van 30 - 1110-0028100:01:10:23 - 00:03:05:18

Zijn jeugd moet voor anderen een ongekend taai leven gehad hebben, want men bleef hem nog hardnekkig de jonge Groninger dichter noemen toen hij bij zichzelf al neigingen bespeurde…

Zijn jeugd moet voor anderen een ongekend taai leven gehad hebben, want men bleef hem nog hardnekkig de jonge Groninger dichter noemen toen hij bij zichzelf al neigingen bespeurde zich een bedaagd man te gaan voelen. Wij mogen die neigingen echter gerust tot zijn kwade neigingen rekenen, want al is hij dan niet meer de jonge Groninger dichter, natuurlijk niet, maar bedaagdheid is hem toch nog wel tamelijk vreemd. Een Groninger dichter dan? Jazeker. Van Wattum is een geboren en getogen Groninger die de provinciegrenzen zelfs niet zonder tegenzin overschrijdt. Hij schrijft, bij voorkeur zou je zeggen, in het Gronings, proza en poëzie. Was er nu niet opeens die stroom van in het Nederlands geschreven berichten uit het Oosterend in het Nieuwsblad van het Noorden geweest, dan zou het nauwelijks de moeite waard zijn één woord over de taal en de taalmogelijkheden van Van Wattum te verliezen. Zijn gedichten, zijn gedichten vooral, lijken zo onmiddellijk van het Gronings als taalinstrument afhankelijk te zijn, dat iemand... gemakkelijk tot de overtuiging komt dat Van Wattum alleen in het Gronings dichterlijk bestaan kan. Door zijn jarenlange intensieve omgang met het Gronings op hoog niveau heeft Simon van Wattum het Gronings, dat evengoed als alle andere streektalen altijd nog in de eerste plaats een praattaal gebleven is, die soepelheid voor dat gebruik dat juist hij nodig had, afgedwongen. Dat is het trefzekere gebruik in het gedicht.

Fragment 7 van 30 - 1110-0028100:03:25:05 - 00:05:24:09

De Stichting Het Groninger Boek bestaat nog niet zo lang en heeft al voor enige tijd, tijd terug een subsidie aanvragen ingediend bij het provinciaal bestuur wij hebben en dat hee…

De Stichting Het Groninger Boek bestaat nog niet zo lang en heeft al voor enige tijd, tijd terug een subsidie aanvragen ingediend bij het provinciaal bestuur wij hebben en dat heeft u voor zover u dat heeft gelezen even aannemen dat dat zo is, in onze aanbiedingsbrief bij de provinciale begroting heeft gestaan dat wij die streekcultuur nogal belangrijk vinden en graag zouden zien dat er in die sector wat meer zou gaan gebeuren de stichting in het Groninger Boek past daar erg goed in het enige wat ik tegen die stichting heb gezegd, dat is van het gaat mij niet alleen maar om het uitgeven van boeken die je dan op een aantrekkelijke wijze kunt krijgen als je toetreedt als begunstiger van die stichting, maar het gaat me erom dat wellicht die stichting in het Groninger Boek zou kunnen zoeken naar een hulpmiddel, zo heb ik het geformuleerd, om die streekcultuur toch in bredere kring onder de aandacht te brengen. Het is mijn stellige overtuiging dat die streekcultuur veel meer leeft dan sommigen van u wellicht denken. Er wordt maar al te vaak helaas gedacht dat dat zou zijn voorbehouden aan een aantal hobbyisten, maar ik geef u als u de provincie ingaat en u staat in de ochtendpauze op een schoolplein of u gaat tussen de middag naar een hal van de fabriek waar wordt gepauzeerd dan hoort u daar meer Gronings dan dat u daar Nederlands zult horen. En ik vind het eigenlijk, dat is misschien wat cru uitgedrukt, wat dwaas, dat wij een soort neiging zouden hebben om ons daarvoor te generen. Het is de taal waarin je je uitdrukt en dat is de taal waarbij je waarschijnlijk het meest wel bevindt en ik vind niet dat je dat zomaar achteloos terzijde zou kunnen schuiven en af zou kunnen doen met van nou ja, dat zijn een aantal hobbyisten die zich daarmee bezighouden, het is wel aardig, maar verder basta. Nou, ik vind dat die stichting het Kroningenboek best zou kunnen denken aan de uitgave van, voor mijn pad, een soort krant die op grote schaal wordt verspreid en die naar mijn idee een