Bij Romeinse opgravingen wordt spelt wel eens gevonden. Spelt is als wilde soort herontdekt rond 1915 in Palestina. Het heeft een gespleten korrel en moet vanwege de verbindende huls twee keer gedorst worden. Bij de biologische landbouw is er belangstelling voor spelt omdat het minder bemesting nodig heeft en een betere resistentie heeft tegen plantenziekten.